> Kobieta wraca po
> ciężkim dniu pracy, zmęczona, podenerwowana, jej synek czeka przy
> drzwiach.
>
> Synek: Mamusiu, mogę zadać Ci pytanie?
> Mama:
> Jasne, o co chodzi?
> Syn: Mamusiu, ile zarabiasz na godzinę?
>
> Mama To nie twoja sprawa, dlaczego w ogóle pytasz o takie
> rzeczy?
> Syn: Ja po prostu chcę wiedzieć. Proszę powiedz mi, ile
> zarabiasz na godzinę.
> Mama: Jeżeli chcesz tak bardzo wiedzieć,
> to proszę bardzo: 10 zł/h.
> Syn ze spuszczoną głową:
> aha?.Mamusiu, pożyczysz mi 3 zł?
> Matka się wściekła.
> Jeśli jedyny powód, dla którego zapytałeś ile zarabiam jest to, że
> chciałeś kupić sobie jakąś zabawkę albo jakąś inną bzdurę, to idź
> natychmiast do swojego pokoju i kładź się spać. Pomyśl, jaki jesteś
> samolubny.
>
> Mały chłopiec poszedł cichutko do swojego pokoju
> i zamknął drzwi.
> Kobieta usiadła i była coraz bardziej wściekła
> na syna. Jak on śmiał zadać jej takie pytanie żeby dostać trochę
> pieniędzy?
>
> Po jakiejś godzinie kobieta uspokoiła się i
> zaczęła myśleć:
> Może rzeczywiście jest coś, co bardzo chce kupić
> za te 3 zł, i w sumie rzadko prosi o pieniądze. Kobieta weszła do
> pokoju synka.
> Śpisz synku? Zapytała.
> Nie mamusiu, nie śpię.
> Odpowiedział chłopiec.
>
> Pomyślałam, że może byłam za ostra
> dla Ciebie. To był ciężki dzień i skupiło się na tobie. Proszę, oto
> 3 zł, o które prosiłeś.
> Mały chłopiec natychmiast się podniósł:
> O, dziękuję mamusiu! I spod poduszki wyciągnął parę
> monet..
>
> Kobieta zobaczyła, że chłopiec ma już jakieś
> pieniądze, znów się zdenerwowała.
> Chłopiec przeliczył je i
> spojrzał na matkę.
> Dlaczego prosisz o pieniądze, jeśli już je
> masz? Zaczęła matka.
> Bo miałem za mało. Ale teraz już mam
> wystarczająco. Odpowiedział chłopiec.
> Mamusiu, mam teraz 10 zł.
> Czy mogę kupić godzinę twojego czasu? Proszę przyjdź jutro godzinę
> wcześniej. Chciałbym się z tobą pobawić..
> Matka się rozczuliła.
> Przytuliła mocno synka i nie wiedziała, jak prosić go o
> przebaczenie.
>
> To takie krótkie
> przypomnienie dla Was wszystkich ciężko pracujących. Nie powinniśmy
> pozwolić, aby czas przelatywał nam przez palce bez spędzania go z
> tymi, którzy się naprawdę dla nas liczą, bliskimi sercu. Pamiętajmy,
> aby spędzić ten wart 10 zł czas z tymi, których kochamy.
>
>
> Jeżeli jutro umrzemy, to firma, w której pracujemy wymieni
> nas szybko na kogoś innego.
> Ale rodzina i
> przyjaciele będą czuć pustkę przez resztę swojego życia.
POZDROWIONKA...
Konrad
> ciężkim dniu pracy, zmęczona, podenerwowana, jej synek czeka przy
> drzwiach.
>
> Synek: Mamusiu, mogę zadać Ci pytanie?
> Mama:
> Jasne, o co chodzi?
> Syn: Mamusiu, ile zarabiasz na godzinę?
>
> Mama To nie twoja sprawa, dlaczego w ogóle pytasz o takie
> rzeczy?
> Syn: Ja po prostu chcę wiedzieć. Proszę powiedz mi, ile
> zarabiasz na godzinę.
> Mama: Jeżeli chcesz tak bardzo wiedzieć,
> to proszę bardzo: 10 zł/h.
> Syn ze spuszczoną głową:
> aha?.Mamusiu, pożyczysz mi 3 zł?
> Matka się wściekła.
> Jeśli jedyny powód, dla którego zapytałeś ile zarabiam jest to, że
> chciałeś kupić sobie jakąś zabawkę albo jakąś inną bzdurę, to idź
> natychmiast do swojego pokoju i kładź się spać. Pomyśl, jaki jesteś
> samolubny.
>
> Mały chłopiec poszedł cichutko do swojego pokoju
> i zamknął drzwi.
> Kobieta usiadła i była coraz bardziej wściekła
> na syna. Jak on śmiał zadać jej takie pytanie żeby dostać trochę
> pieniędzy?
>
> Po jakiejś godzinie kobieta uspokoiła się i
> zaczęła myśleć:
> Może rzeczywiście jest coś, co bardzo chce kupić
> za te 3 zł, i w sumie rzadko prosi o pieniądze. Kobieta weszła do
> pokoju synka.
> Śpisz synku? Zapytała.
> Nie mamusiu, nie śpię.
> Odpowiedział chłopiec.
>
> Pomyślałam, że może byłam za ostra
> dla Ciebie. To był ciężki dzień i skupiło się na tobie. Proszę, oto
> 3 zł, o które prosiłeś.
> Mały chłopiec natychmiast się podniósł:
> O, dziękuję mamusiu! I spod poduszki wyciągnął parę
> monet..
>
> Kobieta zobaczyła, że chłopiec ma już jakieś
> pieniądze, znów się zdenerwowała.
> Chłopiec przeliczył je i
> spojrzał na matkę.
> Dlaczego prosisz o pieniądze, jeśli już je
> masz? Zaczęła matka.
> Bo miałem za mało. Ale teraz już mam
> wystarczająco. Odpowiedział chłopiec.
> Mamusiu, mam teraz 10 zł.
> Czy mogę kupić godzinę twojego czasu? Proszę przyjdź jutro godzinę
> wcześniej. Chciałbym się z tobą pobawić..
> Matka się rozczuliła.
> Przytuliła mocno synka i nie wiedziała, jak prosić go o
> przebaczenie.
>
> To takie krótkie
> przypomnienie dla Was wszystkich ciężko pracujących. Nie powinniśmy
> pozwolić, aby czas przelatywał nam przez palce bez spędzania go z
> tymi, którzy się naprawdę dla nas liczą, bliskimi sercu. Pamiętajmy,
> aby spędzić ten wart 10 zł czas z tymi, których kochamy.
>
>
> Jeżeli jutro umrzemy, to firma, w której pracujemy wymieni
> nas szybko na kogoś innego.
> Ale rodzina i
> przyjaciele będą czuć pustkę przez resztę swojego życia.
POZDROWIONKA...
Konrad
ST 1100